*******************************

دنيا را بد ساخته اند   كسي را كه دوست داري،تورادوست نمي دارد.   كسي كه تورا دوست دارد ،تو دوستش نمي داري   اما كسي كه تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد    به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است |     |    اي كاش گل بودي و من از باغچه ها مي چيدمت            يا كه طلوعي بودي و از پنجره مي ديدمت                اي كاش چشمانت ضريحي داشت چون رنگين كمان                 هر وقت باران مي گرفت از دور مي بوسيدمت                 |   |   |     |   چقدر سخته تو چشمهاي کسي که تمام عشقت رو دزديده  وبه جاش يه زخم هميشگي رو قلبت هديه داده زل بزني  وبه جاي انکه لبريز از کينه و نفرت بشي،حس کني هنوزم  دوستش داري. چقدر سخته توخيالت ساعت ها باهاش  حرف بزني اما وقتي ديدیش هيچ چيزي به جز سلام نتوني بگي  چقدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه  اما مجبور باشي بخندي تانفهمه هنوزم دوستش داري |   وقتي که ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم وقتي که ديگر رفت به   انتظار آمدنش نشستم وقتي ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من اورا   دوست داشتم وقتي اوتمام شد من اغاز شدم و چه سخت است تنها متولد   شدن مثل تنها زندگي کردن مثل تنها مردن     |   |   عشق یادته یه روز بهم گفتی:   هر وقت خواستی گریه کنی برو زیر بارون که   نکنه نامردی اشک هاتو ببینه و بهت بخنده   گفتم اگه بارون نیومد چی؟   گفتی اگه چشم های قشنگ تو   بباره آسمون گریه ش می گیره   گفتم یه خواهش دارم: وقتی آسمون    چشام خواست بباره تنهام نزار   گفتی به چشم   حالا امروز من دارم گریه می کنم اما    آسمون نمی باره... و تو هم اون دور دورا ایستادی و   داری بهم می خندی   |   عطر نرگس ها را به شکوه عشق تو تقديم مي کنم   و قسم مي خورم تا آن روز که مرگ به سويم مي آيد    و خورشيد زندگانيم آخرين پرتو هاي طلايي اش را بر    من مي تاباند تا آخرين لحظه حياتم که نيمه جان    بر زمين افتادم و تا آن دقيقه که نام سرخت در قلبم    همچون چراغي سو سو مي زند و تا آخرين لحظه اي    که چشمانم بر روي هم بسته مي شود دوستت داشته باشم |     ||   من تولد نگاهت را با شمع نیم سوخته جشن میگیرم و موسیقی اشک هایم را تا آخرین قطعه مینوازم من بی پرستو ترین آسمان توام و تو دورترین پرواز بال های آبی ام       |   اگر باران بودم    می باریدم تا غمهایت از دل بیرون رود    اگر تار بودم    آهنگ دوستی را می نواختم   اگر گل بودم     شاخه ای تقدیم وجو دت می کردم      ولی افسوس . نه بارانم . نه تار . و نه گل !   ولی هر چه هستم   دوستت دا رم